Нисэхээрээ би гэрэл цацраагч бяцхан цох
Нүд булаасан хайрын эзэн танхил гүнж
Бүжихээрээ би од шиг анивчдаг бадмаараг эрдэнэ
Булгих зүрх бүхэн дурлан тэмүүлдэг хосгүй үзэсгэлэнт
Харин тэртээ тэнгэрт хурц гэрэлтэх
Холын одонд би дурлачихсан, үнэн сэтгэлээсээ
Хавар хавраар тэмүүлэн зүтгэвч далавч минь жаахан
Хайраа хэлээд нисээд очъё гэхнээ зам хол
Анивчих гэрэлд нь улам ихээр татагдан санааширавч
Алсын тэр од бяцхан гэрэлт зүрхийг минь анзаардаг болов уу
Сүүдэр хүрсэн газар бүрээс минь мөнгөн цэцэг дэлгэрдэг
Санан хүлээсэн хайрын эзэндээ сувдан шүүдэр хураадаг
Одонд дурласан гэрэлт цох билээ би
Огторгуйн хязгаараас ч хүрээд очих дэврүүхэн билээ би...
ХАЧИН НАМАР өгүүллэг
vor 7 Jahren
